خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم آن نوش ز لب کم سخنیدر زبانها فتد به بی دهنی
۲
زاهد ار بیند آن دو لعل چو میساتکینی کشد برو سه منی
۳
رنگ و بوی از رخ و خطش گیرددیبۀ چین و نافه ختنی
۴
ای که از چهره ماه بر فلکیوی که از قدّ سرو در چمنی
صفحهٔ ۱ از ۳