خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۲۷ - فی النصیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه آنست دلم را که بسامان گرددکار دریابد و از کرده پشیمان گردد
۲
عشقبازی و هوس نوبت خودداشت، کنونوقت آنست که دل با سر ایمان گردد
۳
دل که برگرد رخ خوبان گردد ناچارکه به هر بادی چون زلف پریشان گردد
۴
هر سیه‌دل که شد از جام هوا مست غرورفتنه‌انگیزتر از غمزهٔ جانان گردد
صفحهٔ ۱ از ۱۸