خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۲۲ - و قال ایضآ یمدح الصّذر السّعید رکن الدّین صاعد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای در محیط عشقت، سر کشته نقطۀ دلوی از جمال رویت، خوش گشته مرکز گل
۲
زلف تو بر بنا گوش، ثعبان و دست موسیخال تو بر نخدان ، هاروت و چاه بابل
۳
دو رسته درّ دندان، چون از رخت بتابدگویی مگر ثریّا، در ماه کرد منزل
۴
عقل از لطافت گل، یک نکته کرد موهومرمزی از آن چو بنمود ، آمد دهانت حاصل
صفحهٔ ۱ از ۱۴