خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۳۰ - و قال ایضآ یمدح الصّدر السّعید رکن الدّین صاعد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خفتۀ بیدار بودم دوش کز دارالسلاممسرع باد صبا آورد سوی من پیام
۲
کای ز ضجرت کرده دایم روی در دیوار غمخیز کآمد گاه آن کز بخت باشی شادکام
۳
چند باشی از طرب تنها نشسته چون الفچند باشی زیر بار غم خمیده همچو لام
۴
گر ز نقد خوشدلیها کیسۀ طبعت تهیستخیز و بستان مایه یی از طبع نا اهلان بوام
صفحهٔ ۱ از ۱۴