خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۳۹ - وله ایضا یمدحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صدرا بساط حضرت تو رفعتی گرفتکآنجا مگر بقوّت پر دعا رسم
۲
معذورم ار مقصّرم اندر ثنای توزان برگذشته یی که منت بر ثنا رسم
۳
برآستانۀ تو ندانم که چون رسمچون بر فلک بدین همه رنج و عنا رسم؟
۴
انکامه ییست گرم ز شکر عواطفتهر کوی و برزنی که من آنجا فرارسم؟
صفحهٔ ۱ از ۷