خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۴۱ - وله ایضاً
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که از دور چرخ ممتخموز اسیران گردش ز منم
۲
همچون صبح ار برآورم نفسیآتش اندر همه جهان فکنم
۳
نه شکیبایی خموش شدننه دلیری و برگ دم زدنم
۴
حاصلی نیست از وجود دخودمزان ملول از وجود خویشتنم
صفحهٔ ۱ از ۳