خلوتی با کمالالدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۸۹ - ایضا له
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا سخن چو بیاد تو بر زبان آیدبه طعم آب حیات و به ذوق جان آید
۲
ز لفظ و معنی تو پای زاستر ننهدچو عقل را هوس باغ و بوستان آید
۳
بهر کجا که اشارت کند سر انگشتتغرایب نکت آنجا بسر دوان آید
۴
انامل و قلم تو سه پایه و علمیستکه بازگشت معانی بسوی آن آید
صفحهٔ ۱ از ۳