خلوتی با کمالالدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۹۰ - وله ایضا
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحرگهان که دل از بند خود برون آیدبه پای فکر برین بام بیستون آید
۲
خرد چراغ یقین پیش راه دل داردسوی نشیمن اصلیش رهنمون آید
۳
هر آنچه جان مصفّاست قصد عرش کندهر آنچه ثقل طبیعی بود نگون آید
۴
حدوث را پس پشت افکند، قدم جویدعلّو همّتش از نهمتش فزون اید
صفحهٔ ۱ از ۳