خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رویت از حسن در جهان سمر استعقد زلفت نشیمن قمر است
۲
ز‌آن رخ تازه و لب شیرینهمه آفاق پر گل و شکر است
۳
تا دلم ز‌آن گل و شکر بچشیدهر زمان از قضا ضعیف‌تر است
۴
تنگ روزی دلا که روزی اوبه دهان تو و لب تو در است
صفحهٔ ۱ از ۹