خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۵۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون برفَراخت خسرو سیارگان علمدر خاک پست کرد سراپرده ظُلَم
۲
صبح دوم گرفت جهان گو چرا گرفت؟اندر هوای شاه نزَد جز به صدق دم
۳
یک یک ز بیم خنجر خورشید اخترانهمچون مخالفان شهنشه شدند کم
۴
بر روی آسمان اثر تیرگی نمانداِلا زگرد موکب فرماندهِ عجم
صفحهٔ ۱ از ۷