خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۷۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی نظیر تو چشم زمانه نادیدهسیاستت به سزا گوش چرخ مالیده
۲
خرد که بر دوجهان نافذست فرمانشدر آستان تو جز بندگی نورزیده
۳
ستارگان که ز آفاق بر سر آمده اندز خط حکم تو یک ذره سر نپیچیده
۴
بگشته صورت اقبال گرد جمله جهانهزار باره و آنگه در تو بگزیده
صفحهٔ ۱ از ۵