خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۷۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آوازه درافکند نسیم سحریکه عروسان چمن راست گهِ جلوه گری
۲
عقل خوش خوش چو خبر یافت ازین معنی، گفتراستی خوش خبری داد نسیم سحری
۳
گر چنین است یقین دان که جهان بار دگرخوش بهشتی شود آراسته تا درنگری
۴
گل اندیشه چو از وصف ریاحین بشکفتنوش کن باده گلگون، به چه اندیشه دری؟
صفحهٔ ۱ از ۷