خلوتی با عبدالقادر گیلانی
شمارهٔ ۲۷ - دارم امید
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ابد یا رب ز تو من لطف‌ها دارم امیداز تو گر امّید بُرَّم از کجا دارم امید
۲
زیستم عمر بسی چون دشمنان، دشمن مگیربی‌وفایی کرده‌ام از تو وفا دارم امید
۳
هم فقیرم هم غریبم، بی‌کس و بیمار و زاریک قدح زان شربت دار‌الشّفا دارم امید
۴
منتهای کار تو دانم چو آمرزیدن استزان سبب من رحمت بی‌منتها دارم امید
صفحهٔ ۱ از ۳