خلوتی با عبدالقادر گیلانی
شمارهٔ ۷۱ - دل پرغم
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر دل غم پرور ما غمگساری داشتیبا بلا خوش بودی و در غم قراری داشتی
۲
نام مجنون در جهان هرگز نبوده این چنینگر چنان بودی که چون من یادگاری داشتی
۳
هر دو عالم را ز یک پرتو سراسر سوختیآفتاب از آتش من گر شراری داشتی
۴
گل چرا غرق عرق گشتی ز خجلت پیش توگر نه آن بودی که از رشک تو خاری داشتی
صفحهٔ ۱ از ۲