خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر دست واگیری از کارِ مننماند زمن جز من ای یارِ من
۲
مگر هم تو رحمت کنی ورنه پسچه خیزد ز گفتار و کردار‌ِ من
۳
سرم را به دستِ عنایت بپوشمگر از عدم برکشی خارِ من
۴
اگر گردِ عالم بگردانی ا‌َمبه جز کویِ تو نیست هنجارِ من
صفحهٔ ۱ از ۳