خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بخت اگر حامی شوی سعیی کنی در کار منباشد که هم یاری کند روزی دلِ نایار من
۲
از جان چه دارم یک رمق وز دل چه گویم یک نفسآه از دلِ بی جان من وای از دلِ بی‌کارِ من
۳
آری نزاری خوانده‌ای الصبر مفتاح‌الفرجهم عاقبت سودی کند نالیدنِ اَسحار من
صفحهٔ ۱ از ۱