خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه من ای سرو سیم اندام مناز دهانت کی برآید کام من
۲
رحم کن ای زندگانی رحم کنبر دل بی صبر بی آرام من
۳
تا به شیرینی برآمد نام توتلخ شد فرهاد وار ایام من
۴
هر چه دیدم سرو قدت می فتدلرزه هم چون بید بر اندام من
صفحهٔ ۱ از ۳