خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون کنم برگ شکیبایی ندارم بیش ازینیار شد در پرده و بر زد مرا بر در چنین
۲
محرم رازی نه و یاری که پیغامی بردمن چنین بی یار محرم چند باشم بیش ازین
۳
آدمم محروم از فردوس بیرون رانده ییای اگر خود را ببینم باز در خلدِ برین
۴
دلبرا یک نکته بشنو از من و گر این سخنراست می گویم بده انصاف این راز حزین
صفحهٔ ۱ از ۳