خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که دلم ز دست شد جانِ شما که همچنینیک نفسی دگر مرو بهرِ خدا که همچنین
۲
من به وفایِ عهدِ تو خورده قسم که همچنانتو به هلاکِ جانِ من داده رضا که همچنین
۳
چند که جهد میکنم تا تو ستیز کم کنیهجرِ تو بیش میکند قصدِ جفا که همچنین
۴
هر که بدید روی تو مهر بدید هر زمانمه ز جسد برآورد وا اسفا که همچنین
صفحهٔ ۱ از ۳