خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا هاتفی داد ناگاه توبهبگو گفت استغفرالله توبه
۲
بگفتم ز می توبه کردم خدایابه رغبت، نکردم به اکراه توبه
۳
شب و روز اورادِ من توبه باشدسحرگاه توبه، شبان گاه توبه
۴
مرا گفت یاری پراکنده خو کننگیرند از سر به هر ماه توبه
صفحهٔ ۱ از ۳