خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز آمده ای سری در آشفتهترک همه نام و ننگ خود گفته
۲
بر هر سر کوچه ی گلی دارمبر خاک ز خون دیده بشکفته
۳
از بس که به فکر دوست مشغولماز خویشتنم ملال بگرفته
۴
گر باز نظر کند به باغستانمن مست چو بلبلان آشفته
صفحهٔ ۱ از ۲