خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف تو چون چشم مست تاب گرفتهآتش رخساره ی تو آب گرفته
۲
شب همه شب چشم من بمانده در انجمچشم تو را تا به روز خواب گرفته
۳
چین عرق¬چین تو چو نیفه ی نافهخاصیت بوی مشک ناب گرفته
۴
طره ی زلف تو گرد ماه جمالتهم چو ذنب پیش آفتاب گرفته
صفحهٔ ۱ از ۳