خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر کوچه ی او خواهم یک بار گذر کردهور شهر وجود خود اوباش به در کرده
۲
در کنج خراباتی بر هر طرفی لاتیبا توست ملاقاتی بی میل نظر کرده
۳
تا کی برَد از راهم اندیشه ی کوتاهمیک باره همی خواهم با عقل دگر کرده
۴
ماییم و غرامت را بربسته علامت راپیکان ملامت را از سینه سپر کرده
صفحهٔ ۱ از ۳