خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب سرّی‌ست مردان را درونِ سینه پوشیدهنه با کس گفته‌اند ایشان نه زایشان کس نیوشیده
۲
کی از سر جوشِ رمزِ دیگ ایشان چاشنی یابدکسی کو نیست در بود و نبودِ خویش جوشیده
۳
کسی کز خود برون آید دگر از خویش ننمایدز خویش آگه برون ناید که شد در خویش پوشیده
۴
ز خود بینی نبینی جز عدم از خود ببر یاراکه برکم در وجود آید ز شاخ و برگ خوشیده
صفحهٔ ۱ از ۲