خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نَفَس دوست شد مریمِ جان حاملهمعتقد و اعتراف معترض و ولوله
۲
نطفه ی امرست وز او روح تولد شدهمریم جان لاجرم بکر شود حامله
۳
از درِ این رمز نیست مردِ تهی معرفتدر خورِ این لقمه نیست مرغِ تنک حوصله
۴
قوّت ادراک عشق حل کند این مشکلاتدیر برآمد که ماند عقل درین سلسله
صفحهٔ ۱ از ۳