خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رشک برده در باغ از عارض تو لالهخون کرده ناف آهو در تبّت از کُلاله
۲
ای پرتوِ تجلی یعنی صفات پاکیدر سینه ی تو پیدا چون باده در پیاله
۳
نادر بود در انسان جسمی بدین شریفیکز آدمی نزاید زین خوب‌تر سُلاله
۴
هر بامداد از در بازآیدش جوانیرویِ تو گر ببیند پیرِ هزار ساله
صفحهٔ ۱ از ۳