خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غریبا گر خبر داری ز خانهفرود آی و مکن چندین بهانه
۲
اگر دنیا فرو ریزند از هممحبت بر سر آید از میانه
۳
مکن روزِ قیامت عرض بر منکه من مستم ز معراج شبانه
۴
اگرچه دیده دید و گوش بشنیدچو ستر آمد همه هست و زبان نه
صفحهٔ ۱ از ۳