خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا قدم در ره مردان ننهی مردانهلافِ مردی مزن ای خواجهٔ نافرزانه
۲
در حریمِ حرمِ عشق ترا ره ندهندتا که از خویش به کلّی نشوی بیگانه
۳
خویشتن بین بنبیند به جز از خود کس رابه کسی بین نه به خود تا نبود افسانه
۴
عقل آن‌جا چه کند چون نتواند ره بردمرد باید که بود شیفته و دیوانه
صفحهٔ ۱ از ۲