خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی زیبا به تو گفتم که میارای میارایفتنه بر فتنه منه حُسن میفزای میفزای
۲
روزگاری‌ست که بر کشته‌ی هجران نگذشتیرحم کن بر من بی‌چاره ببخشای ببخشای
۳
در گشاده‌ست و من استاده به خدمت مترصّدلطف کن یک نفس از بام فرود آی فرود آی
۴
باده پیمای که پیمانه ی پیمان‌شکنِ عمرپر شود زود بیا باد مپیمای مپیمای
صفحهٔ ۱ از ۲