خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نداری خبر از چشمه ی حیوان به من آیتا به سرچشمه ی خضرت برم انگشت نمای
۲
اگرت طاقت تشنیعِ جَهول است بیادر خرابات و درِ می‌کده بر خود بگشای
۳
نی غلط رفت که از خویش برون آمدن استوان جهانی‌ست که آن‌جا نه جهان است و نه جای
۴
وان چه جای است و مقاماتِ برانداختگانکه در آن‌جا نبود نه دل و دین نه سرو پای
صفحهٔ ۱ از ۳