خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای یار بی‌وفا که ز ما برشکسته‌ایپیوند مهر و عِقد محبت گسسته‌ای
۲
ضایع مکن حقوقِ مودّت به هیچ حالگر خود همه دمی‌ست که با ما نشسته‌ای
۳
ما از تو خسته‌ایم و شکایت نمی‌کنیمباری مکن ز ما گله کز ما نخسته‌ای
۴
ما دست شسته از دل و جان در وفای توتو دل چرا ز دوستی ما بشسته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳