خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گسسته‌ای و نخواهی که باز پیوندیتوقّع است که رحمت کنی و نپسندی
۲
سرِ ستیزه گرفتی چه روی می‌بینیدرِ جفا بگشادی چه نقش می‌بندی
۳
بیا و دیدۀ حاسد بکن که از غیرتگمان برد که دل از من به خیره برکندی
۴
ز آبِ دیده و خاکِ درِ تو نشکیبمکه این و آن ز تو خشنودی است و خرسندی
صفحهٔ ۱ از ۲