خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغا مهر و پیوندت که بگسستی و ببریدینمی‌دانم که را بر من بدل کردی و بگزیدی
۲
چو تن در دوستی دادم به کام دشمنم کردیچو کلّی با تو پیوستم ز من یک‌باره ببریدی
۳
چه کردم با تو جز یاری کزان موجب قفا دادیچه گُفتم با تو جز خوبی کز آن معنی برنجیدی
۴
ردم کردی به تنهایی که دیدم در تو نقصانیجزاک الله ستم کردی عفاک الله خطا دیدی
صفحهٔ ۱ از ۳