خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز جهان تازه کرد قدرتِ باریباده بده بر نسیمِ بادِ بهاری
۲
گُل بُنِ بشکفته و طراوت و زینتبلبلِ شوریده و شفاعت و زاری
۳
باد چو زلفِ بنفشه کرد به شانهگل چه کند در برابر آینه‌داری
۴
بویِ خوشِ لاله در تنوره ی آتشقاعده ی مجمرست و عودِ قِماری
صفحهٔ ۱ از ۳