خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلافِ عهد روا نیست در وفاداریچه گویمت که تو بد عهد و بی وفا یاری
۲
به اعتمادِ تو نااهل روزگارِ عزیزبه باد رفت به صد سختی و به صد خواری
۳
نه شرط کردی و سوگند خوردی اوّلِ عهدکه تا اجل بگذارد مرا بنگذاری
۴
سر از محبّت ما می کشی ترا دیدیمکه روزگار نبودت ز ما که سر خاری
صفحهٔ ۱ از ۳