خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو در این بیابان برگ سفر نداریهش دار تا به عمیا سر بر خطر نداری
۲
پاکان راه بین را هم رهبری است رهبرره کی بری به مقصد گر راهبر نداری
۳
او را که مست اویی او را ازو طلب کنزیرا به او دلیلی زو خوب تر نداری
۴
غایب نه ای زمانی زو بر درش چه جوییاو با تو در حضورست اما خبر نداری
صفحهٔ ۱ از ۳