خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا در غربتم یک همدم دیرین شود پیدا؟به جز شمعم که گاهی بر سر بالین شود پیدا
۲
به گوش منصفان کافی بود صاحب طبیعت رااگر در صد غزل یک مصرع رنگین شود پیدا
۳
قیامت باشد آن روزی که خورشید و نگار منز یک سو آن شود طالع ز یک سو این شود پیدا
۴
اگر از تیشه فرهاد کس آیینه‌ای سازدعجب دارم در آن جز صورت شیرین شود پیدا
صفحهٔ ۱ از ۲