خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منشور خدمت تو رقم شد به نام ماافکند سایه مرغ سعادت به بام ما
۲
خوش بر مراد هر دو جهان دست یافتیمکامش برآید آنکه برآورد کام ما
۳
منت‌پذیر شمع چو پروانه نیستیماز مهر تو به صبح بدل گشته شام ما
۴
خالی مباد از می توفیق ساغرشپر کرد آنکه از می امید جام ما
صفحهٔ ۱ از ۲