خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم عیبت چو نباشد گل و خاشاک یکی‌ستپاک‌بین را همه جانب نظر پاک یکی‌ست
۲
عالمی قرب غمت یافته اما نه چو منکشته بسیار ولی بسته فتراک یکی‌ست
۳
زخم شمشیر بلا بر سر هم می‌آیدخورده صد تیغ مرا بر جگر و چاک یکی‌ست
۴
قرب و بعدم نشود موجب شادی و ملالپیش سودازدگان قدر گل و خاک یکی‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲