خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با لبت عمر ابد عیش نهانی می‌کندخوب‌رویی با جمالت کامرانی می‌کند
۲
حسن چون آتش فروزد، برق بر دل می‌زندعشق چون سودا کند سودای جانی می‌کند
۳
حیرتی دارم که جان جزوی‌ست از اجزای عشقبی‌محبت، بوالهوس چون زندگانی می‌کند؟
۴
مهر می‌گویند کز یک سو نمی‌باشد، چرادل به این نامهربانان مهربانی می‌کند؟
صفحهٔ ۱ از ۲