خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکیب عاشقان، معشوق را دیوانه می‌سازدمحبت، شمع را پروانه پروانه می‌سازد
۲
ز سنگ محتسب خالی نگردد حلقه مستانز خاک یک سبو، ایام صد پیمانه می‌سازد
۳
به دیوار حرم چون تکیه کردم، چاک زد جامهسر شوریده‌حالان، سنگ را دیوانه می‌سازد
۴
تو هم در بی‌قراری‌ها مرنج از من چو می‌بینیکه با آن سرکشی‌ها شمع با پروانه می‌سازد
صفحهٔ ۱ از ۲