خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آسودگی نصیب دل زار کس مباد!مرهم وبال سینه افگار کس مباد!
۲
بس دلشکسته‌ایم ز آسوده‌خاطرییا رب که عافیت پی آزار کس مباد!
۳
شادم به کوچه‌گردی عالم چو آفتابآسایشم ز سایه دیوار کس مباد!
۴
شد زهد شیخ و برهمن آمد به راه عشقدل در گرو به سبحه و زنار کس مباد!
صفحهٔ ۱ از ۲