خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وجودم را نه از آتش، نه از گل پرورش دادندسراپایم ز نور عشق چون دل پرورش دادند
۲
منه بر سینه داغ عشق، در بیرون چرا سوزیچراغی کز برای خلوت دل پرورش دادند
۳
به یاد شعله دایم چون دل پروانه در جوشمنمی‌دانم چرا ترکیبم از گل پرورش دادند
۴
مقام لیلی‌اش در کعبه دل بود، حیرانمکه مجنون را چرا بر ذوق محمل پرورش دادند
صفحهٔ ۱ از ۲