خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی به بزم عشق، هر لب پی به جام می برد؟هر تنک ظرفی، به جام دوستی کی پی برد؟
۲
کوی عشق است این نه راه کعبه و دیر مغانبی دلیلی، خضر ازین جا ره به منزل کی برد؟
۳
وحشیان بر خاک مجنون پر مریزید آب چشمتا غبارش را صبا شاید به سوی حی برد
۴
بی‌غمی را همچو خود پیدا کن ای مطرب بگوکی غم ما را ز دل، آواز چنگ و نی برد؟
صفحهٔ ۱ از ۲