خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوای تو در سینه هر خام نگنجدخوش باش که این باده به هر جام نگنجد
۲
شوقی که من از دیدن رخسار تو دیدمدر حوصله دیده ایام نگنجد
۳
از نور توام هر بن مو مطلع صبح استدر ملک تنم تیرگی شام نگنجد
۴
وصل تو کجا و من بیظرف که از شوقدر حوصلهام لذت پیغام نگنجد
صفحهٔ ۱ از ۲