خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشد صد طعنه از دشمن چو با من همنشین باشدبنازم دوستی را کز وفاداری چنین باشد
۲
به دل چون داغ روغن دم‌به‌دم پس می‌رود داغمچه سازم، کوکب بخت مرا بالیدن این باشد
۳
سیه دل دود از آن باشد که در سر نخوتی داردبود روشندل اخگر زانکه خاکسترنشین باشد
۴
به گل ای مرغ گلشن، راز دل آهسته‌تر می‌گومبادا در پس دیوار، گوشی درکمین باشد
صفحهٔ ۱ از ۱