خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل پر حسرتم از سادگی در بزم تنهاییبساط آرزو با یاد آن سیب ذقن چیند
۲
مبر نزدیک عارض، دسته گل بهر بوییدنلب هر غنچه تا کی بوسه زان کنج دهن چیند؟
۳
چه بی‌دردست از داغ محبت، آن تماشاییکه در گلشن بود تا لاله، نسرین و سمن چیند
۴
ز چشم افتادگان را هم صبا محروم نگذاردمشام پیر کنعان، گل ز بوی پیرهن چیند
صفحهٔ ۱ از ۲