خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشاق چه جمعند؟ پریشان شدهای چندبا خود ز جنون دست و گریبان شدهای چند
۲
مرغان چمن، چاشنی گریه ندانندخو کرده ز گل با لب خندان شدهای چند
۳
دانی چه بود دیده این گریهپرستان؟گرداب صفت مرکز طوفان شدهای چند
۴
چون صبح نخندند چرا بر دل صد چاک؟خرسند به یک جاک گریبان شدهای چند
صفحهٔ ۱ از ۳