خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سرو سیمتنی راه بردهام که مپرسبه شمع انجمنی راه بردهام که مپرس
۲
ز نکتههای دقیقم که بود در خاطربه غنچه دهنی راه بردهام که مپرس
۳
ز تنگی دهن او حکایتی میرفتبه دقت سخنی راه بردهام که مپرس
۴
ز بس شکست دلم بر سر شکست آمدبه زلف پرشکنی راه بردهام که مپرس
صفحهٔ ۱ از ۲