خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راست رو نیست بر آماج اثر، تیر نفسچه عجب گر گله‌مندیم ز تاثیر نفس
۲
راز من چون نشود فاش، که در سینه تنگناله را پا نتوان بست به زنجیر نفس
۳
وصل تو لطف الهی‌ست، وگرنه این بختندهد دست، به فکر دل و تدبیر نفس
۴
بعد عمری که به پرسیدن ما آمده‌ایدست دهشت شده در سینه گلوگیر نفس
صفحهٔ ۱ از ۲